อย่าเทียบตัวเองกับผู้อื่น

อุเปกฺขโก สทา สโต   น โลเก มญญตี สมํ
น วิเสสี น นีเจยฺโย   ตสฺส โน สนฺติ อุสฺสทา

ผู้มีจิตเป็นกลาง มีสติทุกเมื่อ ไม่สำคัญตนว่า
เสมอเขา ว่าดีกว่าเขา ว่าต่ำกว่าเขาในโลก
ผู้นั้นชื่อว่า ไม่มีกิเลสเครื่องฟูขึ้น

(ขุ. มหา. ๒๙/๒๘๙, ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑)

ฉัน... ฉันคิดว่า
ฉันเก่งเท่ากุ๊ก ฉันเก่งกว่ากิ๊ก
ฉันเก่งน้อยกว่าก้อย...
เก่งเท่า... ทำให้คิดตีเสมอ ขาดความเกรงใจ
เก่งกว่า... ทำให้เย่อยิ่ง อวดข่ม
เก่งน้อยกว่า... ทำให้ใจถดถอย ท้อแท้
เมื่อใด... ใจเป็นกลาง เมื่อนั้นจะพบว่า
ฉันก็คือฉัน
ฉันย่อมไม่ใช่ กุ๊ก... กิ๊ก... ก้อย หรือใครๆ
ถ้าฉันในวันนี้กระทำให้ดีกว่าฉันในวันก่อน
โดยไม่รอโชคชะตาฟ้าลิขิต
กระทำความดี อย่างสุดพลัง สุดความสามารถ
ฉันก็สุขใจแล้ว พอใจแล้ว
เพราะฉัน... ก็คือฉันจริงๆ
ฉันวันนี้ ที่ดีกว่าวันวาน

ใครจะเก่ง จะเท่า จะต่ำกว่า
อย่านำมา ยึดถือ ให้ปวดหัว
พึงเร่งรัด พัฒนา ตัวของตัว
ให้ดีทั่ว ดีกว่าฉัน เมื่อวันวาน

คัดลอกจาก ส่องธรรมล้ำภาษิต วารสารกัลยาณมิตร