ประวัติความเป็นมาของ “ไอศครีม”

หน้าที่ 1 - ประวัติความเป็นมาของ "ไอศครีม"

           เล่า กันว่า "ไอศครีม" มีต้นกำเนิดมาจากดินแดนในต่างประเทศ ทั้งนี้ได้แพร่กระจายเข้ามาในประเทศไทยเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 ในสมัยนั้น ส่วนใหญ่จะใช้รับประทานกันแต่ภายในวัง เนื่องจากไอศครีมเป็นอาหารหวานที่ทันสมัย หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นนวัตกรรมใหม่ก็ว่าได้ ใครได้ลองรับประทานไอศครีมในสมัยนั้น ก็ถือว่าเป็นคนที่ก้าวล้ำนำสมัยไปโดยปริยาย

สืบสาวต้นกำเนิดไอศครีมยุคโบราณ 
           จุดเริ่มต้นของไอศครีมในระดับสากล นายโทมัส อาร์ควินนี่ เล่าว่า การรับประทานไอศครีมน่าจะเริ่มต้นกันมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโรห์ แห่งอนาจักรโรมัน ที่ได้พระราชทานเลี้ยงไอศครีมแก่เหล่าทหารหาญที่อยู่ในกองทัพของพระองค์ แต่ในขณะนั้น ไอศครีมเกิดจากการนำหิมะมาผสมเข้ากับน้ำผึ้งและผลไม้ ต่อมาเรียกไอศครีมประเภทนี้ว่า เชอร์เบ็ท (Sherbet) นั่นเอง แต่ตำนานนี้ ก็หาได้เป็นแค่ตำนานเดียวที่เล่าสืบต่อกันมาถึงต้นกำเนิดของไอศครีมไม่

           หากแต่บางกระแส ก็ระบุว่า บรรพชนของคนจีน ค้นพบไอศครีมเป็นครั้งแรกเมื่อประมาณ 4,000 ปีที่ผ่านมา ซึ่งลักษณะของไอศครีมในประเทศจีนทำมาจากข้าวบดผสมกับนมสดที่เย็นจนเป็นนำ แข็ง และได้มีการสอนให้ทำไอศครีมให้กับคนอินเดีย และชาวเปอร์เชียอีกด้วย การก่อกำเนิดไอศครีมตามตำนานประเทศจีนระบุว่า เป็นเรื่องของความบังเอิญแท้ๆ

           ทั้งนี้ เป็นที่ทราบกันดีว่าประเทศจีนในสมัยนั้น เพิ่งจะมีการรู้จักรีดนมจากสัตว์เลี้ยงที่อยู่ในฟาร์ม เมื่อรีดออกมาจำนวนมากก็บริโภคไม่หมด ประกอบกับน้ำนมเป็นสินค้าที่มีราคาแพงมากๆ คนชั้นสูงเห็นท่าไม่ดีจึงเกิดแนวคิดนำน้ำนมไปหมกซ่อนไว้ในหิมะ นัยว่าเพื่อต้องการที่จะถนอมน้ำนมเอาไว้รับประทานได้นานๆ จนกระทั่งน้ำนมที่นำไปหมกไว้ในหิมะกลายเป็นนมแช่แข็งขึ้นมาในบัดดล จากนั้นก็มีการพัฒนารูปแบบจากนมแช่แข็งที่แสนจะสุดธรรมดาให้กลายเป็นน้ำผลไม้แช่ แข็ง ในส่วนของราชวงศ์โมกุล ได้นำเอานมต้มมาผสมกับถั่วพิสตาซิโอ จนเกิดเป็นของหวานแช่แข็งเรียกกันว่า Kulfi ซึ่งเชื่อกันว่า เป็นแบบแผนของไอศครีมในยุคโบราณ

           จนปลายศตวรรษที่ 13 มาร์โคโปโล (Marco Polo) เดินทางไปจีน และชื่นชอบจึงนำสูตรกลับไปอิตาลี ขณะเดินทางมีการเติมนมลงไป กลายเป็นสูตรของเขาโดยเฉพาะ และแพร่หลายไปในอิตาลี ฝรั่งเศสและข้ามไปอังกฤษ คนอิตาลีถือว่าตนเองเป็นต้นตำรับ ไอศครีมแบบที่นำมาปั่นให้เย็นจนแข็ง เรียกว่า เจลาติ (Gelati) และมีการพัฒนาไปมากจนทำให้อิตาลีได้ชื่อว่าเป็นแหล่งไอศครีมเลิศรสเลยที เดียว ขณะเดียวกัน คนอิตาลีมักจะทึกทักเอาว่าบรรพชนของตนเป็นคนค้นพบไอศครีมเป็นครั้งแรกเสมอมา

           แถบยุโรปประมาณ ค.ศ.1670 ฟรานเอสโก ได้นำไอศครีมไปจำหน่ายภายในร้านกาแฟของเขา เพื่อให้บริการลูกค้าของเขา ปรากฏว่า ได้รับความสนใจกันอย่างกว้างขวางมากทีเดียวไอศครีมได้รับการพัฒนากระบวนการผลิตขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง ค.ศ.1846 นางแนนซี่ จอห์นสัน (Nancy Johnson) ก็สามารถสร้างเครื่องผลิตไอศครีมขึ้นมาได้เป็นครั้งแรก และนับเป็นจุดที่ทำให้ไอศครีม เผยแพร่เข้าไปทั่วโลกก็ว่าได้

           เส้นทางการแพร่หลายของเจ้าไอติมที่น่าสนใจก็คือ เมื่อประมาณศตวรรษที่ 14 ไอศครีมได้แพร่หลายเข้าไปในประเทศเทศอิตาลีและฝรั่งเศส ซึ่งในประวัติศาสตร์ของไอศครีมช่วงนี้ระบุว่า ในงานฉลองอภิเษกสมรสระหว่าง แคเธอรีน เดอ เมดิซี (Catherine de Medici) แห่งเวนิชกับกษัตริย์เฮนรี่ที่ 2 ของฝรั่งเศส ได้มีการนำของหวานกึ่งแช่แข็งมาเสริฟแขกที่มาร่วมงาน สำหรับรูปร่างหน้าตาเหมือนกับไอศครีมไม่มีผิดเพี้ยน และนี้ก็เป็นอีกจุดหนึ่งทำให้ไอศครีมกลายเป็นของหวานของคนค่อนโลกไปโดยปริยาย

           เล่ากันว่าในช่วงแรกๆ ที่มีไอศครีมต้องผ่านการผลิตที่ค่อนข้างจะยุ่งยากเนื่องจากต้องใช้เวลาและต้องลงแรงตามสมควร เมื่อได้ผลิตผลจากการลงแรงที่เป็นไอศครีมเย็นเฉียบแล้ว ก็ต้องเกณฑ์คนมาช่วยกันรับประทานให้หมด มิเช่นนั้นแล้วไอศครีมก็จะละลายกลายเป็นน้ำไปในเวลาอันรวดเร็ว กลายเป็นการลงทุนที่สูญเปล่าในที่สุด

           การแพร่หลายของไอศครีมจากฝรั่งเศสเข้าไปอเมริกา ในช่วงต้นศตวรรษที่ 17 จนไอศครีมกลายเป็นของหวานที่ผู้คนชื่นชอบกันมาก ตำนานไอศครีมในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะ "ไอศครีมซันเดย์" ได้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางความอึมครึม เนื่องจากยังไม่มีข้อสรุปที่แน่ชัดว่า เกิดขึ้นในรัฐไหนกันแน่ แต่ที่แน่ๆ ในราวๆ ปี ค.ศ.1892 ไอศครีมซันเดย์ ได้ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางความตื่นเต้นของอเมริกันชนสมัยนั้นอย่างถ้วนหน้า

คนไทยตื่นเต้นได้ลิ้มรสไอติมสมัย ร.5
           ส่วนสังคมไทยไอศครีมได้เข้ามาปรากฏตัว ตั้งแต่รัชสมัยของรัชกาลที่ 4 คาบเกี่ยวถึงรัชกาลที่ 5 โดยเข้ามาทางประเทศสิงคโปร์ ในขณะนั้น มีการนำน้ำแข็งเข้ามาก่อนที่จะนำไอศครีมเข้ามา คนไทยสมัยนั้นมักจะเรียกไอศครีมกันติดปากว่า "ไอติม" หรือ "ไอศครีม" และนับเป็นของหวานประเภทเดียวที่สร้างความประหลาดให้กับสังคมไทยเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากต้องใช้ความเย็นเป็นตัวสำคัญในการทำ

           เล่ากันว่าสังคมไทยสมัยรัชกาลที่ 4 มีการจำหน่ายกันเฉพาะน้ำแข็งที่ใส่น้ำหวาน ต่อมาได้พัฒนาเป็นไอติมหลอด เนื่องจากนำน้ำหวานลงไปในหลอด โดยผสมออกเป็นหลายรสชาติ ขณะเดียวกันก็ผสมสีลงไป ทั้งสีแดง สีส้ม สีเขียว สีดำ สีชา ทั้งนี้ เพื่อที่จะสร้างความสวยงามแปลกใหม่ และสามารถสร้างแรงดึงดูดลูกค้าตัวน้อยๆ ได้อีกทางหนึ่ง และที่สำคัญมีการนำกลยุทธ์การตลาดแจกแถมขึ้นมาใช้กันด้วย โดยการนำสีแดงไปทาไว้ที่ไม้ไผ่ ซึ่งใช้เสียบไอติมหลอด ใครซื้อได้ไม้เสียบสีแดงก็สามารถที่จะนำไม้มาแลกไอติมหลอดฟรีๆ ได้อีก 1 อัน

ขอขอบคุณข้อมูลจาก My firstbra