เครียด!!! ผลการศึกษาเผย “ยิ่งเครียด…ยิ่งฉลาด”
นายแพทย์ Jeremy Coplan ศาสตราจารย์ด้านจิตเวช จากสถาบันวิจัยด้านการแพทย์ SUNY Downstate Medical Center และนักวิจัยจากสถาบันวิจัยแห่งอื่นระบุว่า ความฉลาดนั้นมาคู่กับความกังวล ความสัมพันธ์ของสองสิ่งนี้แสดงออกมาในรูปกิจกรรมของสมอง เมื่อโคลีน (choline) ในสมองส่วนเนื้อขาว (white matter) บริเวณ subcortical ลดลง
ภาพ: โคลีนเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์อะซีติลโคลีน (acetylcholine) การลดระดับของโคลีนจึงเปรียบเสมือนดรรชนีบ่งบอกการเพิ่มขึ้นของการสังเคราะห์สารสื่อประสาท acetylcholine นั่นเอ
ดร. Coplan กล่าวว่า แม้ความกังวลจะส่งผลเสียต่อร่างกายในแง่ที่ทำให้เกิดความเครียด อย่างไรก็ตาม ความกังวลกระตุ้นให้เราหลีกเลี่ยงอันตราย และพยายามเผชิญปัญหา ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระดับความเครียดที่เกิดขึ้น อีกนัยหนึ่งคือ เมื่อเรากังวล ไร้หนทางออก เราจะเลือกทางที่ดีที่สุดที่สามารถทำให้เราอยู่รอดได้ ดังนั้นบางครั้งความเครียด จึงมีประโยชน์ต่อสิ่งมีชีวิต
ภาพ: ความเครียดอาจวิวัฒนาการมากับความฉลาด เป็นคุณสมบัติที่เอื้อประโยชน์ต่อการดำรงชีวิต
อาสาสมัครในการศึกษานี้มีจำนวนทั้งสิ้น 18 คน เป็นชายจำนวน 8 คนและเป็นหญิง 10 คน ทั้งหมดนี้เป็นผู้ที่มีสุขภาพแข็งแรง ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเป็นผู้ป่วยที่มีโรคกังวลทั่วไป (generalized anxiety disorder; GAD) จำนวน 26 คน เป็นชาย 12 คนและหญิง 14 คน จากการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความกังวลและความฉลาด ในผู้ป่วยที่มีโรคกังวลทั่วไป เปรียบเทียบกับอาสาสมัครปกติ โดยใช้ดรรชนีชี้วัดคือ ระดับความฉลาด intelligence quotient (IQ) ระดับความกังวล และระดับเมแทบอลิซึมของโคลีนในสมองส่วนเนื้อขาวบริเวณ subcortical พบว่า กลุ่มควบคุม (กลุ่มที่มีอาสาสมัครปกติเข้าร่วม) มีไอคิวสูงสัมพันธ์กับระดับความกังวลต่ำ อย่างไรก็ตามในกลุ่มทดสอบกับผู้ป่วย GAD พบว่า ไอคิวสูงสัมพันธ์กับระดับความกังวลสูง และเมื่อทดสอบระดับนัยทางสถิติ พบว่าทั้งในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง ระดับความกังวลกับไอคิวนั้นสัมพันธ์กัน ทั้งนี้กลุ่มควบคุมเป็นความสัมพันธ์เชิงบวก แต่กลุ่มทดลองเป็นความสัมพันธ์เชิงลบ
ผู้ป่วยที่มีอาการกังวลทั่วไปนั้น จะมีอาการกังวลเกินกว่าเหตุในหลายๆ เรื่องพร้อมกัน ร่วมกับอาการทางกายต่างๆ โดยเฉพาะอาการทางระบบประสาทอัตโนมัติ จนทำให้เกิดปัญหากับผู้ป่วยในหลายๆ ด้าน อาการเด่น ได้แก่
- กลุ่มอาการวิตกกังวล ความวิตกกังวลนี้จะมีมาก(excessive) เป็นอยู่ตลอด(persistent) และเป็นไปกับแทบทุกเรื่อง (pervasive) เช่น กลัวสามีจะประสบอุบัติเหตุ กลัวลูกถูกทำร้าย กลัวตึกถล่ม กลัวตนเองเจ็บป่วย ฯลฯ
- อาการทางระบบประสาทอัตโนมัติ เช่น ใจสั่น เหนื่อยง่าย เพลีย หายใจขัด เหงื่อออก ท้องไส้ปั่นป่วน
- อาการระบบกล้ามเนื้อตึงเครียด เช่น ปวดศีรษะ ปวดตามตัว กระสับกระส่าย ตัวสั่น
- Cognitive hypervigilance เช่น รู้สึกตื่นตัว ตกใจง่าย วอกแวก
การศึกษาก่อนหน้านี้รายงานว่า ความกังวลที่มากเกินเหตุสามารถพบได้ในผู้ที่มีสติปัญญาดีเลิศ ปานกลางและน้อย มีการตั้งสมมติฐานว่า คนที่มีสติปัญญาน้อยจะได้รับผลกระทบจากความกังวลมากกว่าเนื่องจากประสบความสำเร็จต่ำในชีวิต
ที่มา: SUNY Downstate Medical Center (2012, April 12). Excessive worrying may have co-evolved with intelligence. ScienceDaily. Retrieved April 15, 2012, from http://www.sciencedaily.com /releases/2012/04/120412153018.htm
journal Reference: Jeremy D. Coplan, Sarah Hodulik, Sanjay J. Mathew, Xiangling Mao, Patrick R. Hof, Jack M. Gorman, Dikoma C. Shungu. The Relationship between Intelligence and Anxiety: An Association with Subcortical White Matter Metabolism. Frontiers in Evolutionary Neuroscience, 2012; 3 DOI: 10.3389/fnevo.2011.00008
อ้างอิง: http://www.dmhweb.dmh.go.th/jvsk/cpsy2/Diag11.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Choline